Door Betty Mulders

Dit jaar deed het Zeeuws Jeugdorkest in het Rondje Zeeland Kapelle, Sas van Gent, Zierikzee en Vlissingen aan. Met een fantastische afronding in de Jacobskerk in Vlissingen
lieten de drie orkesten zich van hun beste kant zien.

Het concert begon met het optreden van het Jong Zeeuws Jeugdorkest met drie volksliedjes. Dit jonge orkest is al een sterk en alert ensemble dat goed samen speelt. De drie volksliedjes, gecomponeerd door Carlo, waren op deze groep afgestemd met grapjes erin zoals een nepslot waar het publiek op het verkeerde been wordt gezet en te vroeg gaat klappen , het stampen tussendoor en het hardop tellen tot vier . Kinderen doen dit graag en voor het publiek is het ook grappig .

Het Zeeuws Jeugdorkest speelde voor de pauze muziek van C.W.Gluck, W.A. Mozart en J. Haydn. Van Mozart stonden het adagio uit de Grand Partita en de Mauerische Trauermusik op het programma.
Het adagio van de Grand Partita van Mozart dat op het kerstconcert ook werd uitgevoerd, klonk zeer overtuigend. Carlo heeft het werk, dat oorspronkelijk voor een blazersensemble is geschreven, omgewerkt voor het ZJO. Het stuk begint met de cello’s en de altviolen die een mooi donker geluid laten horen, dan vallen de fluiten fraai in met de leidende melodielijn die vervolgens wordt overgenomen door de klarinetten en de saxofoon. De violisten ondersteunen de melodielijnen heel helder.
Het tweede door Mozart gecomponeerde stuk Mauerische Trauermusik, treurmuziek voor de vrijmetselarij, is een gelegenheidscompositie . Mozart schreef het stuk in 1785, een jaar nadat hij lid was geworden van de vrijmetselarij, een beweging die heel populair was in Mozarts tijd . Ook Joseph Haydn en leden van de Oostenrijkse Koninklijke familie waren er lid van.
Het ZJO speelde dit stuk met veel gevoel. In het begin zetten de fluiten in met een klagende toon, gevolgd door de lage klanken van de saxofoon en de hoorn( een mooie tegenstelling), dan verenigen alle blazers zich waarna de eerste violen inzetten die de melodie als het ware aanvullen. Gedurende het stuk wisselen blazers en strijkers elkaar af .

Na de pauze stonden het eerste deel van de vierde symfonie van Gustav Mahler door het Zeeuws Studenten Orkest en Hond van Carlo Nabbe door het Zeeuws Jeugdorkest op het programma.
Mahler 4 begint met de belletjes van een arreslee en een vrolijke melodie maar dat is misleidend want al snel treden er nieuwe, minder vrolijke melodieën op de voorgrond die soms met elkaar lijken te strijden. Aan het eind komt de beginmelodie weer terug. Heel triomfantelijk ditmaal. Het ZSO wist al die verschillende lijnen transparant te houden zodat het publiek van deze uitvoering kon genieten.
Het Rondje Zeeland eindigde met “Hond”. De titel “Hond”was volgens de dirigent willekeurig maar deze luisteraar heeft er zelf een verhaal bij verzonnen. Net als bij Mahler 4 begint het stuk met een fris melodietje : ik zie die hond dan parmantig over straat lopen. Dat frisse melodietje wisselt af en toe drastisch van tempo: plotseling wordt er heel snel gespeeld, gevolgd door een korte pauze.: de hond rent voor iets weg en stopt . Als als het gevaar geweken is drentelt hij weer verder.
Voorbij de helft van het stuk spelen de cellist en een van de fluitisten ineens een droevige melodie, die door de rest van het orkest wordt overgenomen: kennelijk is er iets naars gebeurd met de hond. Hij leeft nog wel maar sjokt over de straat. Dan ineens is er de fluit gevolgd door meer fluiten: het klinkt als een alarmsignaal. Is de hond…dood?
Ik hoop dat Carlo mij deze interpretatie vergeeft. Het stuk spreekt in ieder geval tot de verbeelding en werd uitstekend gespeeld.

Het Rondje Zeeland 2017 kan terugkijken op mooie concerten die goed werden bezocht.
Bedankt lieve orkestleden en dirigent, we hebben van jullie genoten. Tot volgend jaar.